Spreiing av det glade bodskap
Anita, Nora og eg reiste frå Mostar tidleg, tidleg, laurdag morgon, og flaug frå Dubrovnik i tolvtida. Etter eit lit epitstopp i München i totida, landa me i Oslo rundt fem. Då vart det middag hjå bestemor til Anita, før det bar heimover med nattbussen (der eg møtte Ingeborg, og såleis sov veldig mykje mindre enn planlagt).
Men woop woop eg er heime i Noreg att! No skal jola nytast for det den er verdt den neste månaden. For på UWC in Mostar varar jula nemleg heilt til 15. januar!
Måndag og tysdag hadde eg lite mindre enn seks engelsktimar, der føremålet var å spreie den glade UWC-bodskapen til min lille avkrok av det ganske land. Og UWC har vorte særeigent godt motteke av desse så langt, så kanskje det vert eit par søkjarar frå Sogndal til neste år?