11. mars 2013
Den offisielle innkallinga til variety showet – lenge leve Google Translate
Vi har det veldig morro for tida, for dei siste tre dagane har vi nemleg jobba med Variety Showet vĂ„rt. For oss nordmenn kan konseptet «usensurerte elevparodiar, der ein ikkje sparer pĂ„ kruttet» varke litt sĂžkt og alt for mykje, men kulturen her nede kan vere rimeleg rĂ„ og direkte. I november parodierte andreĂ„ringane oss, og i dag var det vĂ„r tur til Ă„ ta att. Parodien mĂ„ nok forbli intern, men #29, den kanskje snillaste programposten, ein video kalt Shit Second-Years Say, ligg pĂ„ Tuben, og no ĂČg her:
Sofia og eg laga Linking skit-en, ein raud trÄd som gjekk gjennom heile programmet, bestÄande av ymse e-postar sendt ut til generations, den rimeleg traffikerte e-postlista vÄr. Ein time fÞr showet fann me ut at det var like greitt at eg spelte alle dei mannlege rollane, totalt 26, frÄ vÄrt heiltyske, overpompÞse elevrÄdsstyre til eindel andre fargerike menneske, samtidig som eg heldt oppsyn med filmcrewet bak hexa-cam-produksjonen vÄr (det er ein fancy mÄte Ä sei at vi nytta seks kamera til Ä filme herlegheits), sÄ eg fekk verkeleg kÞyrt meg, men morro var det!
Why limit yourself to playing one guy only, when you could not only play, but thoroughly mock, every single one of them, from a safe distance?
(Meg til den lett sjokkerte tyske internen vÄr)
Vi endte opp med eit fantastisk show, det beste nokon gong i fĂžlge andreĂ„ringar og lĂŠrarar, og stemninga utpĂ„ kvelden var rett sĂ„ god – pĂ„ trass av ĂžkonomiprĂžven klokka Ă„tte dagen etter.
Scena
Bak scena
14. mars 2013
Ein gong rundt juletider dumpa ein lett overraskande e-post ned i kassa mi: «Hei, kva trur du om Ă„ delta pĂ„ modell-FN i Serbia?». Slikt kan ein sjĂžvsagt ikkje takke nei til, og totalt fire av oss, Jacob, Amber, Filip og meg sjĂžlv reiste med buss til Beograd tysdag kveld, der eg sov rimeleg bra, dĂ„ eg hadde fem sete Ă„ boltre meg pĂ„. Vi kom fram onsdag morgon, og nytta morgonen til Ă„ leike turistar, skrive Ăžkonomi-IA-ar, opningstalar, litt soving, ymse chilling og andre ting.
Beograd
Onsdag kveld mĂžtte vi nokre av dei andre delegatane, og reiste ut pĂ„ middag saman med dei. Veldig trivlege og gjestfrie folk, som ĂČg fortalte masse om Beograd og Serbia. Vi tok likevel ein tidleg kveld, og fekk litt skikkeleg sĂžvn.
Hovedhallen i Palace of Serbia
I dag har det gĂ„tt rimeleg kast i kast. Vi hadde opningsseremoni i Palace of Serbia (der vi enda opp med Ă„ bli sperra inne av ein haug livvaktar, fordi vi var to minutt for seine og ein pressekonferanse starta i gangen utanfor – sĂ„ vi fekk sett presidenten pĂ„ nĂŠrt hald gjennom skotsikkert glas).
Pressekonferansen har nesten byrja – biletet er teke frĂ„ «cocktailomrĂ„det», bak glassdĂžrene som vi observerte presidenten gjennom
SĂ„ var det lunsj i nasjonalforsamlingen, og sesjon i eitt av departementa deira. Eg representerer Kina i generalforsamlinga, og vi har prata om Iran og ikkje-spreiing. No skal vi snart ut pĂ„ middag, der vi ĂČg har «nasjonalkveld» der vi skal presentere landa vĂ„re, med megaflagg, nasjonalsangar og det som verre er.
Snog
Og, forresten: det snĂžr her! Ă
rets vinter fÞregjekk i vesentleg meir siviliserte former enn fjorÄrets, og det har ikkje vore mykje av det kvite gullet utanfor Jahorina. Kven hadde trudd at skikkeleg snÞ fÞrst skulle dukke opp i midten av mars, og i Serbia?
18. mars 2013
Du verden kor fort dei fire dagane flaug! Resolutionen til Folkerepubliken Kina vart dytta gjennom med 19 stemmer for og ein absitenerande (trommevrivel… Nord-Korea!), og forhandlingane var minst like skitne som i rĂžynda – nett slik vi likar det. Hektisk, men meget, meget morro. ForkjĂžla vart vi, og stemma rauk halvvegs uti forhandlingane, men var det vert det? SjĂžlvsagt. Her er nokre bilete av utvalde hĂžgdepunkt, augneblinkar og lokasjonar:
«Nasjonalkveld»
FrÄ nasjonalkvelden: Serbisk dans
Gjett kven som klare Ă„ snike seg inn saman med dei meir offisielle promoaktĂžrane?
«ECOSOC»
Sidan eg heilt glÞymte Ä ta bilete frÄ Diasporadepartementet, der vi hadde mÞta vÄre, fÄr vi gÄ med det nest beste: bilete frÄ ECOSOC-gruppa sin sal.
Lunsj
Vi Ă„t lĂžnsj i nasjonalforsamlingsbygningen kvar dag. Her fĂ„r representantane kjĂžpt Cola til 12 dinar eller like under ei norsk krone per glas, og eit varmt, men nĂžkternt mĂ„ltid til det dobbelte av prisen. Interessant nok er kake til dessert obligatorisk, og vi vart servert doble stykke (som i grunnen var rimleg gigantiske i utgangspunktet) til kvart einaste mĂ„ltid. Steikje…
Diplomatballet
Det var ymse aktivitetat pÄ kveld- og nattestid kvar einaste natt. Her frÄ innganspartiet til diplomatballet.
FrÄ innsida av ballsalen
Eg hadde ein vag magefÞlelse pÄ at vi var i nÊrleiken av ambassadestrÞket, og at den norske kunne vere rimeleg nÊr, og fÞlte at dette var noko som mÄtte sjekkast ut. Overraskande nok, opp ei gate og rundt ein sving, fem minutt seinare, fekk eg napp.
Avslutningsseremonien
Avslutningsseremonien fann stad i den nye nasjonalforsamlinga. Her frÄ lobbyen.
SjĂžlve seremonien fĂžregjekk i «stortingssalen» deira
Bilde, vente, bilde, bilde, coctails, vente, vente, bilde, vente… Nett som avslutningsseremoniar skal vere.
VÄrt siste mÄltid fÞr det bar attende til Mostar. Improvisert Irsk flagg,
23. mars 2013
Helga etter Modell-FN i Beograd er det tid for vÄrt eige Modell-FN-opplegg, her pÄ UWC in Mostar. I tillegg til oss sjÞlve har vi gjestar frÄ brorparten av dei vidaregÄande skulane her i Mostar, ein del frÄ andre (primÊrt internasjonale) skular frÄ dei andre byane her i Bosnia-Herzegovina, samt gjestar frÄ Egypt, Serbia og Kroatia.
Mogonen byrja med ein liten «MUN-workshop» med ein intro for nykommarar, og litt spesifikke reglar for Mostar.
Jacob leia Conference of The Parties, rÄdet mitt, der eg representerer Kina. Vi skal prÞve Ä lage ein Mostar-protokoll, som skal bygge pÄ Kyotoprotokollen.
Sesjonsrommet
24. mars 2013
Og MUNiM er over for denne gong! Resolusjonen vÄr passerte, med konkrete prosentkutt og greier, sjÞlv om mange vil hevde at 8% kutt for utviklingsland og 20% for industriland er for lite for seint. Eg vann forresten pris for beste talar i Klimapanelet, og det seier vi oss godt nÞgde med!
I dag hadde vi generalforsamling, der vi stemte over resolusjonane som hadde passert i dei ulike kammera. Her er folkerepublikken Kina benka inn pÄ fÞrste rad (den tomme plassen er min), med Tyskland, Noreg og andre i bakgrunnen.
VÄre kjÊre sekretariatsleiarar. Vi nytta kommunestyresalen til Mostar, som er sÄ ny at han endÄ ikkje har vorte nytta av representantane sjÞlve!
Global Vision
Ein av UWC sine mange tradisjonar er eit plagiat av Eurovision der deltakarar frĂ„ alle land fĂ„r representere alle land – ekte eller fiktive, og sĂ„ er det stemming, opplesing av stemmer, venting og alle ting ein er vande med frĂ„ TV-varianten.
Bengisu og Mojmir leia oss gjennom herleiken, som dekka alt frÄ USA til SÄpebobleland, med sangar frÄ Pokemon til Jump banana til nasjonalsangar.
Earth Hour vart ĂČg grundig markert, her med stearinlyssvinging til Heal The World…
