13. oktober 2013
Velkommen til Vrapcici!
Det er utruleg fascinerande kor mykje UWC-livet endrar seg frĂ„ Ă„r til Ă„r. Ein ting er Ă„ gĂ„ frĂ„ Ă„ vere fĂžrsteĂ„ring til Ă„ bli andreĂ„ring, men endringane i «skulesjela» er nesten like store. UWC Mostar er summen av menneska som er her, og nĂ„r ein endrar folka endrar UWCM seg — naturleg nok.
Ein av dei store tinga i Ă„r er marknaden i Vrapcici &emdash; som eg ikkje eingong hadde hĂžyrt om i fjor. I Ă„r reiser folk dit kar helg, og ingen er meir ivrige Vrapcici-arar enn Zaheed, ein brite med Pakistanske foreldre som har funne seg utruleg godt til rette der. Han har vorte «adoptert» av marknadsfolka, og alt etter ein mĂ„nad visste alle i Vrapcici kven Zaheed var &endash; og hadde truleg invitert han pĂ„ middag minst ein gong.
Zaheen gjer seg klar til proff-pruting i ei av Ăžrten fruktboder.
PĂ„ Vrapcici har dei alt: billeg Cevapi i ein restaurant med dokkestolar, ein butikk med korkopnarar, eit utal boder med falske merkevareprodukt eller haugar med klede som dei villeg sel for ein mark (2 kroner) eller 50 fennign om du prutar. Enkelte har ĂČg rett og slett samla saman ein haug med ting som dei sel for nĂžyaktig det dei mĂ„tte fĂžle for i den augneblinken &endash; som regel ikkje spesielt mykje.
Det er ingenting Ă„ seie pĂ„ utvalet, verken i breidda …
… eller djubda
21. oktober 2013
Det er prosjektveke i Mostar. Alt har gÄtt sÄ gale som det kunne ha gÄtt. To prosjekt forkasta &endash; prosjektet vi vart plasserte i feila. Kva gjer ein dÄ? Jau, ein reiser til Tyrka! Eg og Eirik orga billegbillettar frÄ Sarajevo, og reiste morgonen etter.
Tog er digg!
Ibrahim frĂ„ Afghanistan likar ĂČg Ă„ kĂžyre tog!
Norske radiatoromnar: i ein klasse for seg !
22. oktober 2013
Ingenting slÄr Bosnia-Herzegovinan Airways! Meeget oppegÄande.
Kulturforskjell: pĂ„ flyplassen i Sarajevo jobba det tre politifolk per reisande – og det var berre i passkontrollen. I Tyrkia var fĂžrehalda anleis: vi venta fĂžrst i VisakĂž, sĂ„ mĂ„tte vi vente i passkontrollen. Total tidsbruk: 2.5 timar.
Vi kjem oss heldigvis ut derifrÄ til slutt. Eirik tek ansvar, og prÞver lukka som kartlesar. Tre t-baner seinare, og vi kjem fram til bykjerna.
25. oktober 2013
Vi hadde fire tettpakka og fantastiske dagar i Istanbul – ein liten mental oase pĂ„ mange mĂ„tar. Ă
skrive om alt vi sÄg, gjorde og opplevde ville vore uoverkommeleg, men her er eit par bilete:
Vi mÞtte Barbara, ein av lÊrarane som slutta i fjor, kvar dag. Ei fantastisk flott dame! Her frÄ GalatatÄrnet.
Ein dag traff vi pÄ ein gjeng hippiepensjonistar som spelte saksofon og andre greier nedanfor tÄrnet. Ei oppleving!
Skylinefoto frÄ GalatatÄrnet.
Den blÄ moskéen
Fiskarar pÄ Galatabrua.
Vi kjĂžper «tyrkerbukser».
Eit av dei vanlegaste salsobjekta i Isanbul: for fem lire kan du kjĂže eit teiknesett med ein del fancy linjalar.
Eirik lĂ„ner eit avsnitt frĂ„ Hakkebakkeskogen, og gĂ„r for ein liten kilo pepper i dagens Dönerkebab (litt unĂžyaktig – det vart fĂ„ dagar med mindre enn tre Döner per person)
Vi tek ein sightseeingbĂ„t for Ă„ besĂžkje Asia – det er ikkje kaldt i det heile!
Det moderne kunstmuséet i Istanbul er litt av ei oppleving!
